θυηπολία
θυηπολία, sacrificing
θῠηπολ-ία, Ion. -ιη, ἡ,
- sacrificing, A.R. 1.1124, AP 5.16 (Gaet.), D.H. 1.21, Hld. 3.2, prob. in Puchstein Epigr.Gr. 36 (pl., Nubia): generally, mystic rites, Orph. A. 470.
θυηπολία, ας, ion. -ίη, ης (ἡ)
1 sacrifice, A. Rh. 1, 1124 ; Anth. 5, 17 ; DH. 1, 21 ||
2 rites mystiques, initiation, Orph. Arg. 472.
Étym. θυηπόλος.
θυηπολία, ἡ, Opferung, Opferdienst ; Ap.Rh. 1.1124 ; γενεθλίδιοι Diod. 2 (VI.243); Gaetul. 1 (V.17); auch in sp. Prosa, wie Dion.Hal. 1.21.