Logeion | θυηφάγος

θῠη-φάγος [ᾰ], ον,

θυη·φάγος, ος, ον, qui dévore la victime du sacrifice, Eschl. Ag. 597.

Étym. θύος, φαγεῖν.

θυηφάγος -ον [θύος, φαγεῖν] offers etend: θ. φλόξ de vlam die offers verteert Aeschl. Ag. 597.

θυηφάγος, φλόξ, Weihrauch verzehrend, Aesch. Ag. 583.

θυηφάγος θυη-φάγος (ᾰ), ον θύος, φαγεῖν

Menu