θυηπόλιον
θυηπόλιον, altar
θῠηπόλ-ιον, τό,
- altar, Dorieus ap. Ath. 10.413a:—also θῠηπολ-εῖον, τό, Rev.Ét.Gr. 19.234 (Aphrodisias).
θυηπόλιον, ου (τὸ) autel pour le sacrifice, Dorieus (Ath. 413a).
Étym. θυηπόλος.
θυηπόλιον, τό, der Opferaltar, bei Ath. X.413a.