θυμαρέω
θυμαρέω, to be well-pleased
θῡμᾱρ-έω,
- to be well-pleased, Theoc. 26.9.
θυμαρέω-ῶ [ῡᾰ] avoir pour agréable, approuver, Thcr. Idyl. 26, 9.
Étym. θυμαρής.
θυμαρέω, [ῡμᾱ], Wohlgefallen haben, billigen, Theocr. 26.9.
θυμαρέω
θῡμᾱρέω,
- to be well-pleased, Theocr. from θῡμᾱρής