θυμαίνω
θυμαίνω, to be wroth, angry
θῡμ-αίνω, Ep. impf. θυμαίνεσκον A.R. 3.1326: (θυμός):—
- to be wroth, angry, Hes. Sc. 262, Ar. Nu. 610; τινι at one, ib. 1478, Eup. 191.
θυμαίνω [ῡ] être irrité, Hés. Sc. 269 ; Ar. Nub. 609 ; τινί, Ar. Nub. 1478, contre qqn.
Étym. θυμός.
θυμαίνω, [ῡ], zürnen ; ὄμμασι θυμήνασαι Hes. Sc. 262 ; τινί, auf Jemand, Ar. Nub. 1478. Das med. bei Hesych. erkl. ὀργίζεται.
θυμαίνω
θῡμαίνω,
θυμός
- to be wroth, angry, Hes., Ar.