κεμάς
κεμάς, a young deer, a pricket
κεμάς, άδος, ἡ,
- young deer, pricket, between νεβρός and ἔλαφος (so Ar.Byz. ap. Eust. 711.37, cf. Miller Mélanges de litt.gr. p.431), Il. 10.361, Call. Dian. 112, A.R. 3.879, Herodic. ap. Ath. 5.222a, Ael. NA 14.14:—also κεμμάς (q.v.), and in Hsch. κεμφάς, (Cf. Skt. śáma-ʼhornless’, Lith. šmúlas ‘hornless’, OE. hind.)
κεμάς, άδος (ἡ) [ᾰ] faon, jeune biche, Il. 10, 361 ; Call. Dian. 112 ; A. Rh. 3, 879 ; El. N.A. 14, 14.
κεμάς, άδος, ἡ, Reh, Hirschkalb, oder eine Antilopenart ; Il. 10.361 ; Callim. Dian. 112 ; Ap.Rh. 3.879 u. a. sp.D.; mit langen rötlichen Haaren, Ael. H.A. 14.14 ; ξουθή, bei Ath. 222a. S. auch κεμμάς.
κεμάς
-άδος, ἡ.
A young deer Il. 10.361.
κεμάς , άδος: a two-year old deer, Il. 10.361†.
κεμάς, άδος,
- a young deer, a pricket, Il.:—also κεμμάς, Anth. deriv. unknown