κεμαδοσσόος
κεμαδοσσόος, chasing deer
κεμᾰδοσσόος, ον,
- chasing deer, Nonn. D. 5.230, 46.147.
κεμαδο·σσόος, όος, όον [ᾰ] qui poursuit les biches ou les faons, Nonn. D. 2, 230, etc.
Étym. κεμάς, σεύω.
κεμαδοσσόος, Rehe (κεμάς) scheuchend, jagend, πόνος ἄγρης, Nonn. D. 5.230, 9.171 u. öfter.