κεναγγία
κεναγγία, emptiness of vessels
κεναγγ-ία, Ion. κενεαγγίη (q.v.), ἡ,
- emptiness of vessels; esp. hunger, Pl.Com. 156; κ. ἄγειν to fast, Ar. Fr. 608.
κεναγγία, ας (ἡ) épuisement des vases, d’où famine, disette, Ar. (Bkk. p. 104) ; Plat. com. (Poll. 6, 31 et Bkk. p. 104).
Étym. κεναγγής.
κεναγγία, ἡ, (Leerheit der Gefäße); für Hunger braucht es Ar. (κεναγγίαν ἄγειν) u. Plat. com. nach Poll. 6.31 u. B.A. 104. S. κενεαγγίη.