κένανδρος
κένανδρος, empty of men, dispeopled
κένανδρ-ος, ον, (ἀνήρ)
- empty of men, ἄστυ, πόλις, A. Pers. 119 (lyr.), S. OC 917.
κέν·ανδρος, ος, ον, privé d’hommes, dépeuplé, Eschl. Pers. 117 ; Soph. O.C. 917.
Étym. κενός, ἀνήρ.
κένανδρος, männer-, menschenleer ; ἄστυ Aesch. Pers. 118 ; πόλις Soph. O.C. 921 ; χώρα VLL Nach Phot. auch = κενὸς ἀνήρ.
κένανδρος
κέν-ανδρος, ον
ἀνήρ
- empty of men, dispeopled, Aesch., Soph.