καθομολογέω

καθομολογ-έω,

• confess, allow, esp. to oneʼs detriment, Pl. Cri. 49d, Grg. 499b.
• • • 2 consent, abs., And. 1.42.
    • • b consent to accept in payment, τόκους D. 56.14.
  • II promise, engage, vow:—Pass., ἀνάθημα τῷ θεῷ Luc. Phal. 2.1, cf. Philostr. VA 5.30.
  • • 2 betroth, τινὰ τῷ υἱῷ LXX Ex. 21.9 (Med.); Κλαυδίαν ἀνδρί Plu. TG 4:—pf. Pass. in med. sense, τὴν ἀδελφὴν . . γυναῖκά τινι καθωμολογημένος Id. Crass. 33; but in pass. sense, Id. Pomp. 47: plpf. καθωμολόγητο Parth. 13.2.
    • 3 pledge, mortgage, ὑποθήκην κ. τί τινι Alciphr. 3.3.
  • III Med. in sense of Act. II.1, c. fut. inf., Parth. 9.4.

καθομολογέω, zugestehen, wie das simpl., Plat. Gorg. 499b ; geloben, τινὶ πίστιν δοῦναι Andoc. 1.41, Sp., ἀνάθημα τῷ θεῷ Luc. Phal. 2.1 ; – verloben, Plut. T.Gracch. 4, wie med. καθωμολογημένος τὴν ἀδελφὴν Πακόρῳ Crass. 33 ; pass., Ἰουλίαν.Σκηπίωνι καθωμολογημένην Pomp. 47.

καθομολογέω fut. ήσω

• • Ito confess or allow, esp. to oneʼs detriment, Plat.
  • IIto promise, vow, Luc.
  • • 2to betroth, Plut.