καθοπλισμός
καθοπλισμός, arming, making of arms
καθοπλισμός, οῦ (ὁ) [ᾰ] armement, armure, Pol. 11, 32, 7, etc.
Étym. καθοπλίζω.
καθοπλισμός, ὁ, Bewaffnung, Ausrüstung, Pol. 3.114.1 ; οἱ ἐν τοῖς βαρέσι καθοπλισμοῖς, die Schwerbewaffneten, 3.113.7.
καθοπλισμός, arming, making of arms