καθυβρίζω

καθυβρίζω, Ion. κατ-,

• treat despitefully, insult, c. acc., S. El. 522; σῶμʼ ἐμόν E. El. 698, cf. PHal. 1.210 (iii B.C.), Ph. 2.574, etc.; κ. ταῦτα αὐτόν E. Ba. 616 (troch.); τὸν δῆμον Ar. Ach. 631, cf. PLit.Lond. 52.2: c. acc. cogn., πολλὰ κ. Plu. Crass. 29: also c. gen., S. OC 960, Ph. 1364: abs., Id. OC 1535:—Pass., Phld. Vit. p.12 J.; καθυβρίζεται τοιαῦτα τῶν Χειρωνακτέων ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων such are occasions of the practitioners being mocked, Hp. Acut. 44.
• • • 2 c. dat., Hdt. 1.212, Paus. 4.27.3; also κ. εἰς θυγατέρας dub. l. in D.H. 11.2.

καθυβρίζω, übermütig, frech behandeln, beleidigen, beschimpfen, mißhandeln ; τινός, Soph. O.C. 964, Phil. 1348 ; τινά, σὲ καὶ τὰ σά Soph. El. 512 ; πλεῖστα χώραν Eur. Rhes. 500 ; καθυβρίσαι πολλὰ τὴν χώραν Plut. Rom. 23 ; a.Sp.; τινί, τοῖς σοῖς ἄχεσι Soph. Aj. 153, στρατῷ Her. 1.212, τοῖς ἄνθεσι. Plut. Symp. 7.8.4, θυσίᾳ Paus. 4.27.1 ; εἴς τινα, Dion.Hal. 11.2 ; absolut, αἱ πόλεις, κἂν εὖ τις οἰκῇ, ῥᾳδίως καθύβρισαν, neigen zum Uebermut u. Frevel hin, Soph. O.C. 1532.

καθυβρίζω Ionic κατ- fut. Attic ιῶ

• to treat despitefully, to insult or affront wantonly, τινά Soph., etc.; also τινός Soph.:—Pass., absol., to wax wanton, Soph.