κακοήθευμα
κακοήθευμα, a malicious deed
κᾰκοήθ-ευμα, ατος, τό,
- malicious deed, Plu. Pomp. 37.
κακοήθευμα, ατος (τὸ) [κᾰ] trait de méchanceté (en parole ou en action) Plut. Pomp. 37.
Étym. κακοηθεύομαι.
κακοήθευμα, τό, boshafte, arglistige Rede oder Handlung, Plut. Pomp. 37.
κακοήθευμα
κᾰκοήθευμα, ατος, τό,
- a malicious deed, Plut. from κᾰκοήθης