κακόδοξος
κακόδοξος, in ill repute
κᾰκόδοξ-ος, ον,
- in ill repute, of low reputation, Thgn. 195, X. Ages. 4.1: Comp. -ότερος Pl. Min. 321a; of things, inglorious, νίκα E. Andr. 778 (lyr.).
κακό·δοξος, ος, ον [ᾰ]
1 sans renom, inconnu, Thgn. 195 ||
2 de mauvais renom, peu estimé, Eur. Andr. 778 ; Xén. Ages. 4, 1 ; Plat. Min. 321a ||
Cp. -ότερος, Plat. l. c.
Étym. κ. δόξα.
κακόδοξος, von schlechtem Rufe, übel berüchtigt ; νίκη Eur. Andr. 778 ; Plat. Min. 321a ; Xen. Ages. 4.1.
κακόδοξος
κᾰκό-δοξος, ον
δόξα
- in ill repute: i. e.,
- 1without fame, unknown, Theogn.
- 2infamous, discreditable, Eur., Xen.