κακοεργία
κᾰκο-εργία, κᾰκο-εργός,
- = κακουργία, -γος, v. sub vocc.
κακοεργία, épq. -ίη, ης (ἡ) [ᾰῑ] méchanceté, méfait, Od. 22, 374.
Étym. κακοεργός.
κακοεργία, ἡ, das Schlechtandeln, die böse Tat, Ggstz εὐεργεσία, Od. 22.364.
[ῑ des Verses wegen.]
[ῑ des Verses wegen.]
αἰτῶν καὶ παρακαλῶν, ὅπως διώξῃς ἀπ' ἐμοῦ, τοῦ δούλου σου, τὸν δαίμονα προβασκανίας καὶ τὸν κ[ακο]ε[ρ]γίας
pidiendo y suplicando que alejes de mí, tu esclavo, al demonio del embrujamiento y al del maleficio