κακοδοξία
κακοδοξία, bad repute, infamy
κᾰκοδοξ-ία, ἡ,
- bad repute, X. Ap. 31, Pl. R. 361c.
- II heretical opinion, Just. Nov. 109Praef.
κακοδοξία, ας (ἡ) [κᾰ]
1 mauvaise réputation, Xén. Ap. 31 ; Plat. Rsp. 361c, etc. ||
2 opinion fausse ou condamnable (en matière religieuse) p. opp. à ὀρθοδοξία, Clém. 2, 424 Migne.
Étym. κακόδοξος.
κακοδοξία, ἡ, schlechter Ruf ; Plat. Rep. II.361c, Xen. Apol. 31.
Bei K.S. verkehrte Ansicht, Ggstz ὀρθοδοξία.
Bei K.S. verkehrte Ansicht, Ggstz ὀρθοδοξία.
κακοδοξία
κᾰκοδοξία, ἡ,
- bad repute, infamy, Xen., Plat. from κᾰκόδοξος