κακοδόκιμος Save Bailly 2024 Pape κακο·δόκιμος, ος, ον [ᾰῐ] mal famé, décrié, Epich. (Ath. 85d). Étym. κ. δόκιμος. κακοδόκιμος, schlecht bewährt, verworfen, Epicharm. bei Ath. III.85d.