καλλωπισμός
καλλωπισμός, an adorning oneself, making a display
καλλωπ-ισμός, ὁ,
- adorning oneself, making a display, Pl. R. 572c; showing off, ὁ πρὸς ἵππους κ. X. Eq. 10.16, cf. Jul. Mis. 349c.
- II ornamentation, κ. φορτικός Hp. Medic. 2; εἰς κ. for ornament, X. An. 1.9.23; καλλωπισμοὶ οἱ περὶ τὸ σῶμα Pl. Phd. 64d.
- 2 making euphonious, of words, Id. Cra. 414c, 426d.
- b Rhet., embellishment, φράσεως Steph. in Hp. 2.419D.
καλλωπισμός, οῦ (ὁ)
I parure, с. à d.
1 action de se parer, Plat. Rsp. 572, etc. ||
2 parure, ornement recherché, Hpc. 19, 45 ; Plat. Phæd. 64d ; εἰς κ. Xén. An. 1, 9, 23, pour ornement ||
II fierté d’un cheval qui fait le beau, Xén. Eq. 10, 4.
Étym. καλλωπίζω.
1. praalzucht:
2. versiering, sieraad:
καλλωπισμός, ὁ, das Schmücken, ein schönes Ansehen Geben ; διὰ τὸν καλλωπισμὸν στάσις ὠνόμασται Plat. Crat. 426d ; Schmuck, Zierrat, τοὺς περὶ τὸ σῶμα Phaed. 64d ; Rep. IX.472c ; ὡς εἰς καλλωπισμόν Xen. An. 1.9.23 ; vom Pferde, der stolze Gang, re Eq. 10.4.
καλλωπισμός, οῦ,
- Ian adorning oneself, making a display, Plat., Xen.
- IIornamentation, εἰς κ. for ornament, Xen.; καλλωπισμοὶ περὶ τὸ σῶμα Plat.