καλλωπιστικός
καλλωπιστικός, for beautification
καλλωπιστικός, ή, όν,
- = καλλυντήριος, c. gen., Arr. Epict. 2.23.14: ἡ -κή (sc. τέχνη) the art of embellishment, Gal. 14.766.
καλλωπιστικός, ή, όν, qui sert à parer, gén. Arr. Epict. 2, 23, 14 ; ἡ καλλωπιστική, Gal. 14, 766, l’art de la parure.
Étym. καλλωπίζω.
καλλωπιστικός, ή, όν, zum Putzen, Zieren geschickt, Sp.