καμινευτής
καμινευτής, furnace-worker, smith
κᾰμῑν-ευτής, οῦ, ὁ,
- = καμινεύς, PPetr. 3p.173 (dub., iii B.C.), Luc. Sacr. 6.
- II title of priests at Ostia, IG 14.914.
καμινευτής, οῦ (ὁ) [ᾰῑ] c. καμινεύς, Luc. Sacr. 6.
καμινευτής, [ῑ], ὁ, der Feuerarbeiter ; Luc. sacrific. 6 stellt ihn zusammen mit βάναυσος καὶ χαλκεὺς καὶ πυρίτης. S. καμινεύς.
καμινευτής
κᾰμῑνευτής, οῦ,
= καμινεύς, Luc.
from κᾰμῑνεύω