κανθήλιος
κανθήλιος, a large sort of ass
κανθήλιος, ὁ,
- pack-ass, Ar. Lys. 290 (lyr.), Luc. Pseudol. 3, POxy. 1733.4 (iii A.D.); ὄνος κ. Hermipp. 9, X. Cyr. 7.5.11, Pl. Smp. 221e, etc.: metaph., ass, blockhead, Lysipp. 7, Luc. JTr. 31.
κανθήλιος, ου, adj. m. :
1 ὄνος, Xén. Cyr. 7, 5, 11 ; Plat. Conv. 221e, etc. et sans ὄνος, Ar. Lys. 290 ; Luc. Pseud. 3, âne qui porte des paniers suspendus au bât ||
2 fig. âne bâté, sot, lourdaud, Lysipp. 7, 3 Kock (Dicéarq.) ; Luc. J. tr. 31.
Étym. κάνης, cf. le préc.
κανθήλιος, ὁ (s. κάνθος), ein großer Lastesel ; ὄνος Posidipp. bei Ath. X.415b ; Plat. Gorg. 299b, Symp. 221e ; Xen. Cyr. 7.5.11 ; ὄνος Ar. Lys. 290 ; Luc. Pseudol. 3.
Uebertr., ein Dummkopf, βραδὺς νοῆσαι Suid.; vgl. Luc. Iup. trag. 31.
Uebertr., ein Dummkopf, βραδὺς νοῆσαι Suid.; vgl. Luc. Iup. trag. 31.
κανθήλιος, ὁ,
= κάνθων,
- a large sort of ass for carrying burdens, a pack-ass, Xen., Plat., etc.