καρτερικός
καρτερικός, capable of endurance, patient
καρτερ-ικός, ή, όν,
- capable of endurance, patient, Amips. 9, Isoc. 8.109, etc.; πρὸς χειμῶνα X. Mem. 1.2.1 (Sup.); ῥώμη κ. πρὸς ἀρετήν Pl. Def. 412a: Sup., Luc. Anach. 38; opp. μαλακός and distd. from ἐγκρατής (cf. καρτερία), Arist. EN 1150a33. Adv. -κῶς ib. 1179b33, Marin. Procl. 12.
καρτερικός, ή, όν :
1 ferme, patient, dur au mal, Isocr. 23e, 181c ; Arstt. Nic. 7, 7 ; κ. πρός τι, Xén. Mem. 1, 2, 1, capable de supporter qqe ch. ||
2 p. suite, persévérant, en parl. de pers. et de choses, Plat. Def. 412a ||
Sup. -ώτατος, Xén. l. c.
Étym. καρτερός.
καρτερικός, zum Ausharren, zur Standhaftigkeit geneigt, geeignet, geübt darin ; καὶ φιλόπονος Isocr. 2.45 ; Ggstz μαλακός Arist. Eth. 7.7 ; enthaltsam, Pol. 2.9 ; πρὸς χειμῶνα καὶ θέρος καὶ πάντας πόνους καρτερικώτατος Xen. Mem. 1.2.1 ; Sp.
• Adv ., σωφρόνως καὶ καρτερικῶς ζῆν Arist. Eth. 10.10.
• Adv ., σωφρόνως καὶ καρτερικῶς ζῆν Arist. Eth. 10.10.
καρτερικός, ή, όν
καρτερός
- capable of endurance, patient, Xen., Arist.