καταβαρέω
καταβαρέω, to weigh down, overload
καταβᾰρ-έω,
- weigh down, overload, v.l. for καταπονέω in Luc. DDeor. 1[21].1: metaph., impose a burden on, τινας 2 Ep.Cor. 12.16; κ. τὴν Ἰταλίαν ἐσφοραῖς App. BC 5.67; ἀθληταὶ -βαροῦσι τοὺς τεχνίτας Plu. Cleom. 27; τῶν -βαρούντων τὸ σῶμα καμάτων Ps.-Plu. Vit.Hom. 207:—Pass., to be overborne, crushed, καταβαρεῖσθαι τῇ μάχῃ Plb. 11.33.3; τοῖς ὅλοις Id. 18.21.8; ὑπὸ τοῦ πάθους D.S. 19.24; ἐν ταῖς λειτουργίαις POxy. 487.10 (ii A.D.); also, to be outweighed, ὑπὸ τοῦ συμφέροντος Arr. Epict. 2.22.18.
καταβαρέω-ῶ [βᾰ] surcharger, accabler sous le poids, Luc. D. deor. 21, 1 ; fig. Pol. 18, 4, 4 ; DS. 19, 24 ; App. Civ. 5, 67.
Étym. καταβαρής.
καταβαρέω, durch Lasten niederdrücken, Luc. D.D. 21.1 ; auch übertr., τῇ μάχῃ καταβαρεῖσθαι Pol. 11.33.3 ; ὑπὸ τοῦ πάθους DS. 19.24 ; NT.
Strong 2599
*†
to weigh down: metaph., c. acc. pers., II Co 12:16.†
καταβαρέω
fut. ήσω
- to weigh down, overload, Luc.