κατακεντέω

κατακεντ-έω,

• pierce through, Pl. Ti. 76b; prick, Gal. 12.323 (Act. and Pass.); stab severely, D.S. 3.37; cut down, stab, δόρασι καὶ ξίφεσι Zos. 4.49, cf. 5.23:—Pass., Ctes. Fr. 29.54.
• • • 2 shoot down, Zos. 5.21.
    • 3 metaph., πάθη κ. τινάς Ph. 1.299:—Pass., ὑπὸ ἀπιστίας κατακεντούμενοι ib. 287:—later form κατακεντάννυμι Palaeph. 1, Ps.-Luc. Philopatr. 4 (Pass.).

κατακεντέω, durchstechen, durchbohren ; τὸ δέρμα πυρί Plat. Tim. 76b ; Sp., wie DS. 3.36 App. Hisp. 35 ; auch vom Geist, ὑπὸ τῆς ἀπιστίας κατακεντούμενοι Philo.