κατακαύτης
κατακαύτης, one who burns
κατα-καύτης, ου, ὁ,
- one who burns (a corpse), Plu. Aet.Gr. 2.296b.
κατακαύτης, ου (ὁ) celui qui brûle (les morts ou les victimes d’un sacrifice) chez les Crétois, Plut. M. 296b.
Étym. κατακαίω.
κατακαύτης, ὁ, der Verbrenner, bei den Kretern, erkl. Plut. qu.graec. 21.