κατάκειμαι
κατάκειμαι, to lie down, lie outstretched
- lie down, μῆλα τὰ δὴ κατάκειτʼ ἐσφαγμένα Od. 10.532; ἐπὶ πλευρὰς κ. Il. 24.10; νέκυς κ. Tyrt. 11.19; ἐφʼ ἁρμαμαξῶν μαλθακῶς κατακείμενοι Ar. Ach. 70.
- 2 lie hid, ἐν λόχμῃ . . κατέκειτο μέγας σῦς Od. 19.439; θάμνῳ ὑπʼ ἀμφικόμῳ κατακείμενος Il. 17.677.
- 3 lie stored up, δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει Il. 24.527; τό γʼ ἐν οἴκῳ κατακείμενον ἀνέρα κήδει Hes. Op. 364: metaph., ἄλγεα . . ἐν θυμῷ κ. Il. 24.523.
- b to be deposited, of deeds in a registry, POxy. 1040.32 (iii A.D.), etc.
- 4 lie sick, keep oneʼs bed, Hdt. 7.229, Ev.Marc. 1.30, etc.; lie in bed, Ar. Ec. 313; ἐφʼ ὃ κατέκειτο Ev.Luc. 5.25.
- 5 lodge, reside, Hp. Epid. 1.4.5 [1.26.εʹ], 3.1.γʹ, al.
- 6 to be idle, X. An. 3.1.14; of things, lie neglected, καθεύδειν ἐᾶν ἐν τῇ γῇ κατακείμενα τὰ τείχη Pl. Lg. 778d.
- 7 recline at meals, πῖνε, κατάκεισο Ar. Ach. 985, cf. Hdt. 3.121, Pl. Smp. 185d, Ev.Marc. 14.3.
- 8 of land, lie sloping to the sea, πρῶνες ἔξοχοι -κεινται Pi. N. 4.52.
- 9 ἀρετᾷ κατάκειται πᾶσαν ὀργάν is expended in every impulse on . ., Id. I. 1.41.
1. liggen,
2. zich bevinden, er zijn (staan, liggen, zitten):
Uebertr., εἰ δʼ ἀρετᾷ (v.l. ἀρετά) κατάκειται πᾶσαν ὀργάν Pind. I. 1.41, was erkl. wird »wenn er sich mit allem Fleiß auf die Tugend legt«.
[κατα- 1.]
3 pl. κατακείαται Il. 24.527.
- 1
To lie, lie outstretched Il. 24.10.
- 2
To lie, be, in a specified condition: μῆλα, τὰ δὴ κατάκειτʼ (κατέκειτʼ) ἐσφαγμένα Od. 10.532, Od. 11.45.
- 3
To lie hidden, lie close, lurk: ἐν λόχμῃ κατέκειτο σῦς Od. 19.439. Cf. Od. 17.677.
- 4
Fig., of grief, to be hushed or stilled: ἄλγεʼ ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν Il. 24.523.
- 5
Of things, to be laid or set down, be, in a specified place: δοιοὶ πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει Il. 24.527.
- 1
- a c. dat., set oneself to, apply oneself to εἰ δʼ ἀρετᾷ κατάκειται πᾶσαν ὀργάν, ἀμφότερον δαπάναις τε καὶ πόνοις (sc. τις: ἀρετὰ κατατάκει coni. Beattie) I. 1.41
- b slope down βουβόται τόθι πρῶνες ἔξοχοι κατάκεινται Δωδώναθεν ἀρχόμενοι πρὸς Ἰόνιον πόρον N. 4.52
Strong 2621
1. to lie down.
2. to lie sick: Mk 1:30 2:4, Jo 5:6, Ac 28:8; seq. ἐπί c. gen., Ac 9:33; id. c. acc., Lk 5:25; ἐν, Jo 5:3.
3. to recline at meals (cf. ἀνάκειμαι): Mk 14:3, Lk 5:29; seq. ἐν, Mk 2:15, Lk 7:37, I Co 8:10.†
te invoco a ti, el dios acéfalo, tú eres el que yace sobre un ataúd y el que tiene en la cabeza un cojín de resina y asfalto
- 1to lie down, lie outstretched, Hom., Ar.; κατακείω used as fut. of κατάκειμαι κατακείετε οἴκαδʼ ἰόντες, Od.; σπείσαντες κατακείομεν (Epic for -κείωμεν) , Od.; κακκείοντες ἔβαν (Epic part.) they went to lie down, Hom.
- 2to lie hid, lurk, Hom.
- 3to lie stored up, Lat. reponi, Il., Hes.
- 4to lie sick, Hdt.:— also to lie idle, Xen.
- 5to recline at meals, Lat. accumbere, πῖνε, κατάκεισο Ar.
- 6of land, to lie sloping to the sea (so Hor. Usticae cubantis), Pind.
-
…δὲ ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν καταλυόντων ὁ Καλλίας καὶ τοῦτο ἐκκενώσας ξένοις κατάλυσιν πεποίηκεν. ὁ μὲν οὖν Πρόδικος ἔτι κατέκειτο, ἐγκεκαλυμμένος ἐν κῳδίοις τισὶν καὶ στρώμασιν καὶ μάλα πολλοῖς, ὡς ἐφαίνετο · παρεκάθηντο δὲ αὐτῷ ἐπὶ ταῖς πλησίον…
Plato, Protagoras
-
…θύρας καὶ ὑπὸ τῆς ἀνθρώπου παρεσκευασμένης. ὤσαντες δὲ τὴν θύραν τοῦ δωματίου οἱ μὲν πρῶτοι εἰσιόντες ἔτι εἴδομεν αὐτὸν κατακείμενον παρὰ τῇ γυναικί, οἱ δʼ ὕστερον ἐν τῇ κλίνῃ γυμνὸν ἑστηκότα. ἐγὼ δʼ, ὦ ἄνδρες, πατάξας…
Lysias, Speeches
-
…· ἔνθʼ ἐπεὶ ἐξερέεινε μυχοὺς μεγάλοιο δόμοιο Λητοΐδης, μύθοισι προσηύδα κύδιμον Ἑρμῆν · ὦ παῖ, ὃς ἐν λίκνῳ κατάκειαι, μήνυέ μοι βοῦς θᾶσσον · ἐπεὶ τάχα νῶι διοισόμεθʼ οὐ κατὰ κόσμον. ῥίψω γάρ σε βαλὼν ἐς Τάρταρον…
NA, Homeric Hymns
-
…· μετὰ τοῖσι δὲ δῖος Ὀδυσσεὺς ἤϊεν ἄγχι κυνῶν, κραδάων δολιχόσκιον ἔγχος. ἔνθα δʼ ἄρʼ ἐν λόχμῃ πυκινῇ κατέκειτο μέγας σῦς · τὴν μὲν ἄρʼ οὔτʼ ἀνέμων διάει μένος ὑγρὸν ἀέντων, οὔτε μιν Ἠέλιος φαέθων ἀκτῖσιν ἔβαλλεν ,…
Homer, Odyssey
-
…ἔχʼ Ἀπόλλων, Μουσάων θʼ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ. αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο, οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκονδε ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι · Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊʼ…
Homer, Iliad
-
…· ἔνθα δὲ πολλαὶ ψυχαὶ ἐλεύσονται νεκύων κατατεθνηώτων. δὴ τότʼ ἔπειθʼ ἑτάροισιν ἐποτρῦναι καὶ ἀνῶξαι μῆλα, τὰ δὴ κατάκειτʼ ἐσφαγμένα νηλέι χαλκῷ, δείραντας κατακῆαι, ἐπεύξασθαι δὲ θεοῖσιν, ἰφθίμῳ τʼ Ἀίδῃ καὶ ἐπαινῇ Περσεφονείῃ · αὐτὸς δὲ…
Homer, Odyssey
-
…εὔχετʼ ἀποσπένδων, κούρῃ Διὸς αἰγιόχοιο. αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιον θʼ, ὅσον ἤθελε θυμός, οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος, τὸν δʼ αὐτοῦ κοίμησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ, Τηλέμαχον, φίλον υἱὸν Ὀδυσσῆος θείοιο, τρητοῖς…
Homer, Odyssey
-
…ὀπιπεύοντʼ ἀγορῆς ἐπακουὸν ἐόντα. ὤρη γάρ τʼ ὀλίγη πέλεται νεικέων τʼ ἀγορέων τε, ᾧτινι μὴ βίος ἔνδον ἐπηετανὸς κατάκειται ὡραῖος, τὸν γαῖα φέρει, Δημήτερος ἀκτήν. τοῦ κε κορεσσάμενος νείκεα καὶ δῆριν ὀφέλλοις κτήμασʼ ἐπʼ ἀλλοτρίοις ·…
Hesiod, Works and Days
-
…· ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι ζώειν ἀχνυμένοις · αὐτοὶ δέ τʼ ἀκηδέες εἰσί. δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει δώρων οἷα δίδωσι κακῶν, ἕτερος δὲ ἑάων · ᾧ μέν κʼ ἀμμίξας δώῃ Ζεὺς τερπικέραυνος ,…
Homer, Iliad
-
…τινʼ ἄλλον δμώων, οἳ κατὰ δώματʼ Ὀδυσσῆος θείοιο. ἀλλʼ ἄγετʼ, οἰνοχόος μὲν ἐπαρξάσθω δεπάεσσιν, ὄφρα σπείσαντες κατακείομεν οἴκαδʼ ἰόντες · τὸν ξεῖνον δὲ ἐῶμεν ἐνὶ μεγάροις Ὀδυσῆος Τηλεμάχῳ μελέμεν · τοῦ γὰρ φίλον ἵκετο δῶμα. ὣς…
Homer, Odyssey