κατακέντημα
κατακέντημα, puncture
κατακέντ-ημα, ατος, τό,
- puncture, Pl. Ti. 76b.
κατακέντημα, ατος (τὸ) piqûre, ouvrage piqué, Plat. Tim. 76b.
Étym. κατακεντέω.
κατακέντημα, τό, das Durchstochene, Loch, Plat. Tim. 76b.