κατακεαίνω Save Bailly 2024 Pape *κατα·κεαίνω (seul. inf. ao. κατακεῆναι) briser, rompre, El. N.A. 14, 8, conj. κατακεαίνω, zerspalten ; Ael. H.A. 14.8 ist κατακεῆναι Conj. von Schneider, -κῆναι Leseart der mss.