κατανάλωσις
κατανάλωσις, waste, consumption
κατανᾱλ-ωσις, εως, ἡ,
- waste, consumption, Plu. QConv. 2.678f.
κατανάλωσις, εως (ἡ) [ᾰνᾱ] action de dépenser, d’épuiser, Plut. M. 678f ; Clém. 299, etc. ; Gal. 14, 398.
Étym. καταναλίσκω.
κατανάλωσις, ἡ, das Aufwenden, Verwenden, Plut. Symp. 5.5.2.