καταπέρδω
κατα·πέρδω (ao. κατέπαρδον) péter au nez de, d’où se moquer de, gén. Ar. Pl. 617, etc. ; Epicrat. (Ath. 59f).
καταπέρδω, (πέρδω), Einem ins Gesicht farzen, oppedere, τινός, gemeiner Ausdruck für verachten ; τῆς πενίας Ar. Plut. 617, τοῦ σοῦ δίνου κατέπαρδεν Vesp. 618 ; Epicrat. bei Ath. II.59f.