καταπέτομαι
καταπέτομαι, to fly down
καταπέτομαι,
- fly down: fut. καταπτήσομαι Luc. Prom. 2: aor. κατέπτᾰτο Ar. Av. 789, al. codd.; part. καταπτάμενος Hdt. 3.111 (v.l. -πετομένας, -πετεωμένας), Ar. V. 16, Av. 1624 codd.; subj. and opt. κατάπτωμαι, -πτοῖο, Luc. Icar. 13, Bis Acc. 8: aor. 2 Act. κατέπτην, part. καταπτάς Arist. HA 614b21, Ph. 2.318, Luc. Charid. 7, Porph. Abst. 1.25: pf. κατέπτηκα Men. Kol. 39: aor. 1 Pass. κατεπετάσθην LXX Pr. 27.8, D.S. 2.20.
*καταπέτομαι, descendre en volant, voler d’en haut ||
➳ Fut. καταπτήσομαι, Luc. Prom. 2. Ao. 1, 3 sg. κατέπτατο, Ar. Av. 791. Ao. 2 act. κατέπτην, Arstt. H.A. 9, 10, 1 ; Luc. Charid. 7 ; part. avec sync. καταπτάμενος, Hdt. 3, 111 ; Ar. Av. 1624, Vesp. 16. Ao. 2 moy. κατεπτόμην, d’où sbj. κατάπτωμαι, Luc. Ic. 13 ; 2 sg. opt. καταπτοῖο, Luc. Bis acc. 8. Ao. pass. κατεπετάσθην, DS. 2, 20.
καταπέτομαι, (πέτομαι), herabfliegen ; Her. 3.111 ; καταπτάμενος Ar. Vesp. 16 ; κατέπτατο Av. 790 ; κατάπτωμαι Luc. Icar. 13 ; κατέπτην, Arist. H.A. 9.10 u. Sp., wie καταπτάς, Charid. 7, bezeichnet Moeris als hellenistisch ; καταπτοῖο steht Luc. bis accus. 8.
καταπέτομαι
fut. -πτήσομαι
3rd sg. aor2 κατέπτατο
part. καταπτάμενος
subj. κατάπτωμαι
also aor2 act. κατέπτην
- to fly down, Hdt., Ar., etc.