καταυγάστειρα
καταυγάστειρα, illuminator
καταυγ-άστειρα, ἡ, as if fem. of *καταυγαστήρ,
- illuminator, of the Moon, Orph. H. 9.6.
καταυγάστειρα, ας, adj. f. qui brille, qui éclaire, Orph. 8, 6.
Étym. καταυγάζω.
καταυγάστειρα, ἡ, fem. von dem nicht vorkommenden *αὐγαστήρ, Beleuchter, Orph. H. 8.6 vom Monde.