κατατρώγω
κατατρώγω, to gnaw in pieces, eat up
κατατρώγω, fut. -τρώξομαι Cratin. 143: aor. 2 κατέτρᾰγον Ar. Ach. 809:—
- eat up, esp. fruits and vegetables, ll.cc., Thphr. HP 9.11.9, LXX Pr. 24.23 (29.27), Theoc. 5.115, Luc. Apol. 5: c. gen., Plu. Art. 3, etc.: aor. 1 part. κατατρώξαντες Timo 66.6:—Pass., Arist. Pr. 925a31.
κατα·τρώγω (f. -τρώξομαι, ao. 2 κατέτραγον) dévorer, manger, acc. Crat. (Ath. 385b) ; Ar. Ach. 809 ; El. N.A. 17, 17, etc. ; gén. Plut. Artax. 3, M. 138d ||
➳ Ao. 1 κατέτρωξα, Timon fr. 7.
κατατρώγω, (τρώγω), zernagen, zerkauen, verzehren ; κατατρώξομαι Cratin. bei Ath. IX.385b ; κατέτραγον τὰς ἰσχάδας Ar. Ach. 809 ; einen aor. κατατρώξαντες hat Timon. fr. 7 bei S.Emp. adv.eth. 172 ; – c. gen., μήλου κυδωνίου κατατραγοῦσαν Plut. conj.praec. p. 411.
κατατρώγω
fut. -τρώξομαι
aor2 κατ-έτραγον
- to gnaw in pieces, eat up, Ar.; c. gen., Plut.