κατεναντίον
κατεναντίον, over against, opposite, before
κατ-εναντίον,
- = foreg., τινι Il. 21.567; ἀλλήλοισιν AP 9.132, Man. 1.215, etc.; ἐκείνου (v.l. ἐκείνῳ) Hes. Sc. 73, cf. A.R. 2.360; τῆς ἀκροπόλιος Hdt. 3.144: abs., Man. 1.285:—also κατ-εναντία, νήσου A.R. 2.1116: abs., κ. κεῖνται D.P. 114.
κατ·εναντίον, adv. en face de, avec le dat. Il. 21, 567 ; Hés. Sc. 73 ; Anth. 9, 132 ; ou le gén. Hdt. 3, 144 ; A. Rh. 2, 350.
Étym. κ. ἐναντίον.
1. tegenover; met gen.:
2. tegemoet, met dat.:
κατεναντίον, entgegen, gegenüber, τινί, ἐλθεῖν Il. 21.567 ; ὁρμηθῆναι Hes. Sc. 73 ; sp.D.; τινός, Ap.Rh. 2.350.
κατεναντίον : down against, go to meet; τινί, Il. 21.567†.
κατεναντίον
- over against, opposite, before, τινί Il., Hes.; τινός Hdt., etc.