κατεναίρω
κατεναίρω, slay
κατ·εναίρω (f. -αρῶ, ao. 1 κατένηρα, ao. 2 κατήναρον [ᾰ]) tuer, acc. Anth. 7, 201 ; Orph. Arg. 664 ||
Moy. (ao. 1 κατενηράμην) m. sign. Od. 11, 519 ; Nic. Al. 400.
κατεναίρω, töten ; aor., κατήναρές με Soph. Ant. 863 ; sp.D., Callim. Apoll. 101 Orph. Arg. 664. – Med., dasselbe ; κατενήρατο χαλκῷ τινά Od. 11.518 ; Nic. Al. 400 ; Ep.adesp. 695 (APP 306).
†κατεναίρω
[κατ-, κατα- 5.]
3 sing. aor. mid. κατενήρατο.
To kill in fight.
In mid. Od. 11.519.
κατεναίρω , mid. aor. κατενήρατο: slay, Od. 11.519†.