κατερέω
κατερέω, to speak against, accuse (fut)
κατερέω, Att. κατερῶ, serving as fut. of aor. κατεῖπον: pf. κατείρηκα: —
- speak against, accuse, τινος X. Cyr. 1.4.8; τινὸς πρός τινα Pl. R. 595b; τινὸς ἐναντίον τινός Id. Thg. 125a.
- 2 c. acc., denounce, τινὰ πρός τινα Hdt. 3.71: abs., κατερῶ Ἀθηναίοισι IG 1(2).39.25.
- II declare, πόθεν . . Pi. Pae. 6.129; tell plainly, κ. ἐν τῷ κεῖται χώρῳ ἡ παρακαταθήκη Hdt. 5.92.ηʹ; κατερῶ πρὸς ὑμᾶς ἐλευθέρως τἀληθῆ Ar. Nu. 518, cf. E. Med. 1106 (anap.); κ. τοὔνομʼ ὅ τι ποτʼ ἐστί σοι Ar. Pax 189:—Pass., κατειρήσεται shall be declared, Hdt. 6.69.
κατερέω, v. κατερῶ.
κατερέω, ion. = κατερῶ.
κατερέω
- 1I shall proclaim ἀοιδᾶν ῥόθια δεκομένα κατερεῖς, πόθεν ἔλαβες ναυπρύτανιν δαίμονα (sc. Αἴγινα) Pae. 6.129
κατερέω
Attic κατ-ερῶ
serving as fut. of the aor2 κατεῖπον
perf. κατείρηκα
- Ito speak against, accuse, τινός Xen., Plat.
- 2c. acc. to denounce, Hdt.
- IIto say or tell plainly, speak out, Hdt., Eur., etc.:— Pass., κατειρήσεται it shall be declared, Hdt.