κατερητύω

• hold back, detain, κατερήτυον ἐν μεγάροισι Il. 9.465, Od. 9.31; φωνῇ . . κατερήτυε 19.545; κατερητύσων ὁδόν S. l.c.; κ. αὐδήν, θυμόν, Orph. A. 1170, 1177.

[κατ-, κατα- 5.]

• • 1

    To check, restrain Od. 19.545 (checked her tears).

  • 2

    To hold, keep, detain : ἐν μεγάροισιν Il. 9.465 : Od. 9.31.

• to hold back, Hom., Soph.