κατορύττω Save Grieks Nederlands κατ-ορύττω, Ion. κατορύσσω, indic. fut. pass. 1 plur. κατορυχησόμεσθα, begraven: τοὺς δὲ ἔρσενας κατορύσσουσι ... ἐν τοῖσι προαστίοισι de mannelijke dieren begraven zij in de buitenwijken Hdt. 2.41.4; πλοῦτος ἀφανής, ὃν σὺ κατορύξας ἔχεις onzichtbare rijkdom, die jij verborgen houdt Men. Dysc. 812; overdr.: νόμοις καὶ δόγμασι κατορωρυγμέναι ... τιμαί eerbewijzen die onder wetten en besluiten begraven lagen Plut. Caes. 6.3.