κατορθωτικός
κατορθωτικός, likely or able to succeed
κατορθ-ωτικός, ή, όν,
- likely or able to succeed, opp. ἁμαρτητικός, Arist. EN 1104b33; successful, ἐν ταῖς μάχαις Plu. Phil. 8; μεγάλων [πραγμάτων] Vett.Val. 15.10; virtuous, ἔρως Herm. in Phdr. p.170 A.
κατορθωτικός, ή, όν, apte à bien diriger, p. suite, qui a du bonheur, du succès, Arstt. Nic. 2, 3, 7.
Étym. κατορθόω.
1. tot het juiste geneigd:
2. succesvol:
κατορθωτικός, ή, όν, recht machend, gut, glücklich ausführend, περί τι, Ggstz ἁμαρτητικός, Arist. Eth. 2.3.7.
κατορθωτικός, ή, όν
from κατορθόω
- likely or able to succeed, Arist.