κάτοπτρον

κάτοπτρον, τό,

• mirror, κ. εἴδους χαλκός A. Fr. 393, cf. E. Hipp. 429, etc.; τίς γὰρ κατόπτρῳ καὶ τυφλῷ κοινωνία; Com. ap. Stob. 4.30.6a; κ. ἀνδρομήκη Phld. Rh. 2.206S.; ἐν κατόπτρῳ . . κατιδεῖν εἴδωλα παρέχοντι Pl. Ti. 71b; ὥσπερ ἐν κ. ἑαυτὸν ὁρῶν Id. Phdr. 255d, etc.; = μηλωτίς, Hp. ap. Erot. (v. κατοπτήρ II): metaph., εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι ὁμιλίας κ. companionshipʼs true mirror, A. Ag. 839; ἡ Ὀδύσσεια καλὸν ἀνθρωπίνου βίου κ. Alcid. ap. Arist. Rh. 1406b13; κ. φύσεος, of a wine-cup, Theopomp.Com. 32.3:—spelt κάτροπτον in Att. Inscrr., IG 2(2).1471.47, 1544.58 (iv B.C.), al., and this form shd. be restored in Pl. Cra. 414c: κάθοπτρον shd. perh. be restored in Annuario 4/5.463.

κάτοπτρον, τό, der Spiegel, in dem man sich sieht, vgl. εἴσοπτρον, welche Form B.A. 102 vorgezogen wird ; sie waren bei den Griechen von poliertem Metall, κάτοπτρον εἴδους χαλκός ἐστʼ, οἶνος δὲ νοῦ Aesch. frg. 279 ; Eur. Hipp. 429 Rl. 1071 ; τὴν τῶν κατόπτρων εἰδωλοποιΐαν Plat. Tim. 46a ; von Waffen, ὥσπερ κάτ. ἐξέλαμπεν Xen. Cyr. 7.1.1.
Uebertr., ὁμιλίας κάτ., ein Bild von Freundschaft, Aesch. Ag. 813.

κάτοπτρον κάτ-οπτρον, ου, τό, ὄψομαι, fut. of ὁράω

• • Ia mirror, Lat. speculum, Eur.
  • IImetaph. a mere reflexion (not a reality), Aesch.