κατωκάρα
κατωκάρα, head downwards
κᾰτωκάρα [ᾰρ], Adv.
- head downwards, Pi. Fr. 161, Ar. Ach. 945 (lyr.), Ph. 1.207, Agath. 2.2; heels over head, Ar. Pax 153.
κατω·κάρα [ᾰρᾱ] adv. la tête en bas, Ar. Ach. 945, Pax 153.
Étym. κάτω, κάρα.
κατωκάρα, [ρᾱ], kopfunten, kopfüber ; Pind. frg. 134 ; εἴπερ ἐκ ποδῶν κατωκάρα κρέμαιτό γε Ar. Ach. 909 ; ῥίπτειν τινά Pax 155 ; Sp.; auch getrennt geschrieben.
κατωκάρα
- 1head down οἱ μὲν κατωκάρα δεσμοῖσι δέδενται (-καρᾳ Herodian.) fr. 161.
κατωκάρα
- head downwards, Ar.