κατώδυνος
κατώδυνος, in great pain
κατώδῠνος, ον,
- in great pain or affliction, LXX 1 Ki. 1.10, al.
κατ·ώδυνος, ος, ον [ῠ] accablé de douleur, Spt. 1 Reg. 1, 10 ; Jud. 18, 25.
Étym. κ. ὀδύνη.
κατώδυνος, große Schmerzen habend, LXX, v.l. κατόδυνος, vgl. Lobeck zu Phryn. 712.