κερασφόρος
κερασφόρος, horn-bearing, horned
κερασφόρος, ον,
- horned, στόρθυγγες S. Fr. 89; of Io, E. Ph. 248 (lyr.), Hyps.Fr. 3(1) iii 31 (lyr.); of Dionysos, Luc. Bacch. 2; of rivers, Corn. ND 22; τὸ κ. μέρος Pl. Plt. 265b; τὸ κ. γένος horned animals, Gal. 2.430, cf. Philostr. VA 2.13.
- II cuckold, Lemm. to AP 11.278 (Lucill.).
κερασ·φόρος, ος, ον, qui porte des cornes, Eur. Ph. 255 ; Plat. Pol. 265c ; Luc. D. deor. 22, 2, etc. ; fig. Anth. 11, 278.
Étym. κέρας, φέρω.
κερασφόρος, Hörner tragend ; Ἰώ Eur. Phoen. 255 ; Plat. Polit. 265c ; Pan, Luc. D.D. 22.2 ; Dionysus, Eur. Bacch. 2 ; von einer Schlange, Nonn. D. 11.94 ; ὀχήματα Plut. vit. aer. al. 3 ; – ἀνήρ, Hahnrei, Eust.
toma una piedra de magnetita, en la que ha de quedar grabada una Hécate de tres caras, y que el rostro del centro sea el de una doncella con cuernos
κερασφόρος
κερασ-φόρος, ον
φέρω
- horn-bearing, horned, Eur.