κερατίζω
κερατίζω, butt with horns
κερᾱτ-ίζω,
- butt with horns: metaph., κ. τοῖς ποταμοῖς LXX Ez. 32.2, cf. Ph. 1.57: c.acc., gore, ἐὰν κερατίσῃ ταῦρος ἄνδρα LXX Ex. 21.28.
κερατίζω [ᾰ] frapper de ses cornes, Spt. Ezech. 32, 2 ; Ps. 43, 7 ; Phil. 1, 57.
Étym. κέρας.
κερατίζω, mit den Hörnern stoßen ; Schol. Theocr. 3.5 ; LXX, Philo.