κέρας

κέρᾰς, τό, Ep. gen. *κέρᾰος, Att. contr. κέρως; Ep. dat. κέρᾰϊ (elided) or κέραι or κέρᾳ Il. 11.385, cf. Hdn.Gr. 2.75, κέρᾳ also in Th. 2.90, 7.6: nom. pl. κέρᾱ (v. infr.), gen. κεράων, κερῶν, dat. κέρασι, Ep. κεράεσσι:—Att. Inscrr. have dual [κέρ]ατε IG 1(2).301.109: pl. κέρατα ib. 237.59; later Ep. κεράατα (⏑_⏑⏑) Nic. Th. 291, κεράατος (⏑_⏑⏑) Arat. 174, Q.S. 6.225:—Hdt. has gen. κέρεος 6.111, dat. κέρεϊ 9.102: pl. κέρεα 2.38, κερέων ib. 132; but Hp. has gen. sg. κέρως, pl. κέρατα, Aër. 18. [In nom. and acc. κέρας, ᾰ always: in the obl. cases ᾰ in Ep., as κέρᾰσιν Od. 3.384 (in contr. dat. κέρᾱ, nom. pl. κέρᾱ (cf. Batr. 165), a is shortd. before a vowel, Il. 11.385, Od. 19.211); but ᾱ in Trag.and Com., κέρᾱτος Hermipp. 43, κέρᾱτα E. Ba. 921, κεράτων [ᾱ] prob. in S. Tr. 519 (lyr.), κέρᾱσι A. Fr. 185. In later Ep. the quantity varies.] (κέρας is prob. related to κάρα; cf. κεραός.)

• • I the horn of an animal, in Hom. mostly of oxen, Il. 17.521, etc.; ταῦροι . . εἰς κέρας θυμούμενοι E. Ba. 743; ὀφθαλμοὶ δʼ ὡς εἰ κέρα ἕστασαν his eyes stood fixed and stiff like horns, Od. 19.211; as a symbol of strength, LXX Ps. 17(18).3, Diogenian. 7.89, cf. Arist. PA 662a1; of elephants’ tusks, Aret. SD 2.13, Opp. C. 2.494.
  • • 2 antennae of crustaceans, Arist. HA 526a31, 590b27; of the silkwormʼs grub, ib. 551b10.
  • II horn, as a material, αἱ μὲν γὰρ [πύλαι] κεράεσσι τετεύχαται Od. 19.563; the horn of animals’ hoofs, Longus 2.28.
  • III anything made of horn,
  • • 1 bow, τόξον ἐνώμα . . πειρώμενος . . μὴ κέρα ἶπες ἔδοιεν Od. 21.395, cf. Theoc. 25.206, Call. Epigr. 38, AP 6.75 (Paul.Sil.); for Il. 11.385 v. infr. v.l.
    • 2 of musical instruments, horn for blowing, σημῆναι τῷ κέρατι X. An. 2.2.4, cf. Arist. Aud. 802a17; also, the Phrygian flute, because it was tipped with horn (cf. Poll. 4.74), αὐλεῖν τῷ κ. Luc. DDeor. 20[12].1; καὶ κέρατι μὲν αὐλεῖν Τυρρηνοὶ νομίζουσι Poll. 4.76, cf. Ath. 4.184a.
    • 3 drinking-horn, ἐκ τοῦ κέρατος αὖ μοι δὸς πιεῖν Hermipp. 43, cf. X. An. 7.2.23, OGI 214.43 (Didyma, iii B.C.); ἐξ ἀργυρέων κ. πίνειν Pi. Fr. 166, cf. IG 1(2).280.77; ἀργυρηλάτοις κέρασι χρυσᾶ στόμια προσβεβλημένοις A. Fr. 185; ἐκπιόντι χρύσεον κ. S. Fr. 483; for measuring liquids, Gal. 13.435.
    • 4 Ἀμαλθείας κ. cornucopiae, v. Ἀμάλθεια.
  • IV βοὸς κ. prob. a horn guard or cover attached to a fishing-line, Il. 24.81, cf. Sch.; ἐς πόντον προΐησι βοὸς κέρας Od. 12.253; ψάμμῳ κ. αἰὲν ἐρείδων AP 6.230 (Maec.), cf. Aristarch. ap. Apollon. Lex. s.v. κέρᾳ ἀγλαέ, Arist. ap. Plu. Sollert. 2.977a (also expld. as a fishing-line of ox-hair (cf. infr. V.1), ap. Plu. 2.976f, cf. Poll. 2.31; perh. an artificial bait).
  • • 2 clyster-pipe, Orib. 8.32 7.
    • 3 in pl., horn points with which the writing-reed was tipped, AP 6.227 (Crin.).
  • V of objects shaped like horns,
  • • 1 a mode of dressing the hair, κέρᾳ ἀγλαέ Il. 11.385 (unless the meaning be bow), cf. Aristarch. ad loc., Herodorus and Apion ap. Eust. ad loc.: hence κέρας is expld. as = θρίξ or κόμη, Apollon. Lex., Hdn.Gr. ap. Eust. l.c., Poll. 2.31, Hsch.; cf. IV.1, and v. κεροπλάστης.
    • 2 arm or branch of a river, Ὠκεανοῖο κ. Hes. Th. 789; Νείλου Pi. Fr. 201; τὸ Μενδήσιον κέρας Th. 1.110; ἐν Ἰνδοῖς ἐν τῷ Κέρατι καλουμένῳ Arist. Mir. 835b5, cf. Mu. 393b5; τὸ κ. τὸ Βυζαντίων the ‘Golden Horn’, Str. 7.6.2, cf. Plb. 4.43.7, Sch. A.R. 4.282; Ἑσπέρου K., name of a bay, Hanno Peripl. 14, cf. Philostr. VS 1.21.2.
    • 3 wing of an army, Hdt. 9.26, etc.; or fleet, Id. 6.8, Th. 2.90, etc.; κ. δεξιόν, λαιόν, A. Pers. 399, E. Supp. 704; τὸ εὐώνυμον κ. ἀναπτύσσειν X. An. 1.10.9.
    • • b κατὰ κέρας προσβάλλειν, ἐπιπεσεῖν, to attack in flank, Th. 3.78, X. HG 6.5.16, etc.; κατὰ κ. προσιέναι, ἕπεσθαι, Id. Cyr. 7.1.8 and 28; κατὰ κ. συμπεσών Plb. 1.40.14; πρὸς κ. μάχεσθαι X. Cyr. 7.1.22.
      • c ἐπὶ κέρας ἀνάγειν τὰς νέας to lead a fleet in column, Hdt. 6.12, cf. 14; κατὰ μίαν ἐπὶ κέρως παραπλεῖν Th. 2.90, cf. 6.32, X. Cyr. 6.3.34, Eub. 67.4; of armies, κατὰ κέρας, opp. ἐπὶ φάλαγγος, X. Cyr. 1.6.43, cf. An. 4.6.6, HG 7.4.23; εἰς κ. Id. Eq.Mag. 4.3; ἐκ κέρατος εἰς φάλαγγα καταστῆσαι Id. Cyr. 8.5.15; οὐκ ἐλᾶτε πρὸς τὸ δεξιὸν κ.; Ar. Eq. 243.
    • 4 corps of 8192 men, = διφαλαγγαρχία, Ascl. Tact. 2.6, Arr. Tact. 10.7.
    • • b = μεραρχία, Ascl. Tact. 2.10.
      • c contingent of thirty-two chariots, ib. 8, Ael. Tact. 22.2.
    • 5 sailyard, = κεραία, AP 5.203 (Mel.), OGI 674.30 (Egypt, i A.D.), Luc. Am. 6, POxy. 2136.6 (iii A.D.).
    • 6 mountainpeak, v.l. in h.Hom. 1.8; spur, τὸ κ. τοῦ ὄρους X. An. 5.6.7, cf. Lyc. 534: in pl., extremities of the earth, γῆς Philostr. VA 2.18 (pl.).
    • 7 in Anatomy, extremities of the uterus, Hp. Superf. 1, Gal. 7.266; of the diaphragm, Sor. 1.57.
    • • b ἁπαλὸν κ., = πόσθη, Archil. 171, cf.Neophro (?) in PLit.Lond. 77 Fr. 2.19, E. Fr. 278, AP 12.95.6 (Mel.).
    • 8 of the πήχεις of the lyre, χρυσόδετον κ. S. Fr. 244 (lyr.) (rather than the bridge, because made of horn, Ael.Dion. Fr. 133, Poll. 4.62).
  • VI κέρατα ποιεῖν τινι to give him horns, cuckold him, prov. in Artem. 2.11; cf. κερασφόρος II.
  • VII = κερατίνης, Luc. DMort. 1.2.
  • VIII = σταφυλῖνος ἄγριος, Dsc. 3.52; = οἰνάνθη, dub. in Ps.-Dsc. 3.120.

κέρας, gen. κέρατος, ep. κέραος, ion. κέρεος, att. κέρως, Thuc. 2.90, usw., dat. κέρατι, κέραϊ, κέρᾳ, so Il. 11.385 ; plur. κέρατα, B.A. 104, gew. κέρᾱ, z.B. Hosch. 2.87 ; gen. κεράτων, κεράων, κερῶν, dat. κέρασι, ep. κεράεσσι ; [in den dreisilbigen casus ist α lang bei Tragg. u. sp.D., die sogar nach Analogie von κράατα κεράατα sagen, Nic. Th. 291, u. κεράατος, Arat. 174 ; bei Hom. aber ist α stets kurz ; vgl. Hermann Soph. Trach. 516 Mehlhorn Anacr. p. 102]; – das Horn;
1) Horn, Geweih, gew. von Rindern ; κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοός Il. 17.521 ; βοῦν δʼ ἀγέτην κεράων Od. 3.439, öfter ; ὀφθαλμοὶ δʼ ὡσεὶ κέρα ἕστασαν, fest u. starr wie Hörner, Od. 19.211 ; ταυρείων κεράτων Soph. Trach. 516 ; ταῦρος εἰς κέρας θυμούμενος Eur. Bacch. 742 ; κέρᾱτε 919 ; κέρεα, κερέων, Her. 4.29, 183 ; κόλοβον κεράτων Plat. Polit. 265d ; κυρίττοντες ἀλλήλους σιδηροῖς κέρασι Rep. IX.586b. – Auch das Horn am Hufe der Tiere, Long. 2.28.
2) das Horn als Material zu künstlicher Verarbeitung ; αἱ μὲν γὰρ (ύλαι) κεράεσσι τετεύχαται Od. 19.563, worauf Plat. Charmid. 173a mit ὄναρ διὰ κεράτων anspielt ; u. so Alles aus Horn Gemachte,
   a) der Bogen ; κέρᾳ ἀγλαέ, durch den Bogen berühmt, Il. 11.385, wiewohl einige alte Erkl. es hier für Haar erkl., vgl. Apoll. Lex. Hom. u. Schol.; μὴ κέρα ἶπες ἔδοιεν Od. 21.395 ; Theocr. 25.216 u. a.Sp.
   b) das Horn an der Angelschnur, welches den Fisch verhindert, die Angelschnur zu durchbeißen ; ἐς πόντον προΐησι βοὸς κέρας Od. 12.253, vgl. Il. 24.81 ; Qu.Maec. 5 (VI.230). Einige Alte wollten es in dieser Vbdg auf Ochsenhaare deuten, was Plut. sol.anim. 24 widerlegt.
   c) Steg an der Lyra, Soph. frg. 232 ; vgl. Poll. 4.62.
   d) Trinkhorn, wozu man ursprünglich die Hörner des Ochsen nahm, später auch von Metall, Ath. XI.7.476b ; κατὰ τὸν Θρᾴκιον νόμον κέρατα οἴνου προὔπινον Xen. An. 7.2.23 ; ἐξ ἀργυρέων κεράτων πίνειν Pind. frg. 147 ; ἀργυρήλατα Aesch. frg. 170 ; Soph. frg. 429 u. A. bei Ath. a.a.O.
3) Horn als musikalisches Instrument ; ἐπειδὰν σημήνῃ τῷ κέρατι Xen. An. 2.2.4 ; Τυρρηνῶν δʼ ἐστὶν εὕρημα κέρατά τε καὶ σάλπιγγες Ath. IV.184a ; αὐλεῖ τῷ κέρατι Luc. D.D. 12.1.
4) der Arm eines Stromes ; κέρας Ὠκεανοῦ Hes. Th. 789 ; Νείλου Pind. frg. 215 ; μενδήσιον Thuc. 1.110.
5) der Flügel eines Heeres, einer Flotte ; Aesch. Pers. 391 ; δεξιόν, λαιόν, Eur. Suppl. 658, 704. Sehr gewöhnlich bei Her., τοῦ δεξιοῦ κέρεος ἡγέετο 5.111 ; Thuc. u. folgde Geschichtschreiber ; τὸ κέρας ἀναπτύσσειν Xen. An. 1.10.9 ; κατὰ κέρας συμπίπτειν, προσβάλλειν τοῖς πολεμίοις, in den Flanken angreifen, Thuc. 3.78 Xen. Cyr. 7.1.26 Pol. 1.40.14, 2.30.9 u. öfter ; – ἐπὶ κέρας ἀνάγειν τὰς νῆας, in langer Reihe, so daß ein Schiff dem andern folgt, Her. 6.12 ; κατὰ κέρας ἄγων Xen. An. 4.6.6, wie κατὰ κέρας ἅτε καθʼ ὁδὸν πορευόμενοι Hell. 7.4.22, wo vorhergeht εἰς δύο ἄγων ; u. so ist auch wohl Thuc. 2.90 κατὰ μίαν ἐπὶ κέρως παραπλέοντες zu nehmen ; so auch 6.32 ; ἐκ κέρατος εἰς φάλαγγα καταστῆσαι, aus der cotonnenförmigen Marschordnung in die gedrängte Phalanx aufmarschieren lassen, Xen. Cyr. 8.5.8, vgl. 2.4.29, An. 6.3.5. – Aber ἐπὶ κέρως = auf der Flanke, Ggstz ἐπὶ μετώπου, Luc. hist.conscr. 37.
6) τοῦ ὄρους, Bergspitze, Xen. An. 5.6.7 u. Sp.; von andern Hervorragungen, Spitzen, Enden, κάλαμον (Schreibrohr) εὖ μὲν ἐϋσχίστοισι διάγλυπτον κεράεσσιν Crinag. 4 (VI.227).
7) = κεραία, Segelstange, Rah ; Att. Seew.; Luc. Amor. 6 ; Mel. 77 (V.204).
8) = πόσθη ; Archil. bei Eust. 851.53 ; Mel. 5 (XII.95).
9) κέρατα ποιεῖν τινι, Einem Hörner aufsetzen, ihn zum Hahnrei machen, Artemid. 2.11 ; vgl. κερατίας.
10) ein sophistischer Trugschluß ; Luc. D. mort. 1.2 ; Sext.Emp. Pyrrh. 2.241.

κέρας

τό.

Dat. κέρᾳ Il. 11.385.

Nom. pl. κέρα (for κέραα) Il. 4.109: Od. 19.211, Od. 21.395.

Genit. κεράων Il. 16.521: Od. 3.439, Od. 19.566.

Dat. κεράεσσι Il. 13.705: Od. 19.563. κέρασι Il. 10.294: Od. 3.384, 426, 437.

• • 1

    A horn of an animal. Of a wild goat Il. 4.109.

    Of oxen Il. 13.705, Il. 17.521, Il. 23.780, Il. 10.294:=Od. 3.384, 426, 437, 439.

    In a simile: ὀφθαλμοὶ ὡς εἰ κέρα ἕστασαν Od. 19.211.

  • 2

    In pl., horn as a material: αἱ μὲν [πύλαι] κεράεσσι τετεύχαται Od. 19.563. Cf. Od. 19.566.

  • 3

    Each of two horns or pieces of horn forming a bow and joined by the πῆχυς Od. 21.395.

  • 4

    App., one’s hair brought into a peak or topknot: κέρᾳ ἀγλαέ Il. 11.385 (adorned with, pluming yourself upon . . .).

  • 5

    In an angling context: βοὸς κέρας Il. 24.81: Od. 12.253.

    The sense is much disputed, and cannot be ascertained. Perh. after all it is simply a hook of horn that is meant.

κέρας

• • a drinking horn ἐξ ἀργυρέων κεράτων πίνοντες fr. 166. 4.
  • b branch of a river Αἰγυπτίαν Μένδητα, πὰρ κρημνὸν θαλάσσας ἔσχατον Νείλου κέρας i. e. by the seaʼs bank, the end of a branch of the Nile, viz. where the eastern branch of the Nile delta flows into lake Tanais fr. 201. 2.

κέρας , κέραος, dat. κέραι (κέρᾳ), pl. κέρᾱ (but shortened before a vowel), κεράων, dat. κέρασι, κεράεσσι: horn; bows were made of horn, Il. 4.109ff., Od. 21.395; hence said for ‘bow,’ Il. 11.385; a sheath of horn was used to encase a fishing-line, to prevent the hook from being bitten off, Il. 24.81; with a play upon the word κραίνω, Od. 19.566.

κέρας

• • Ithe horn of an animal, as of oxen, Il.; ὀφθαλμοὶ δʼ ὡσεὶ κέρα ἔστασαν his eyes stood fixed and stiff like horns, Od.
  • IIhorn, as a material, αἱ μὲν γὰρ αἱ πύλαι κεράεσσι τετεύχαται, of the horn doors, through which the true dreams came, Od.
  • IIIanything made of horn,
  • • 1a bow, Il., Hom., Theocr.
    • 2of musical instruments, a horn for blowing, Xen.: a flute, Luc.
    • 3a drinking-horn, Xen.
  • IVβοὸς κ. a horn guard or pipe to which the leadweight (μολύβδαινα) of a fishing-line was attached, Hom.
  • Vκέρατα the horn points with which the writing-reed was tipped, Anth.
  • VIan arm or branch of a river, Hes., Thuc.
  • VIIthe wing of an army or fleet, Hdt., Attic; κατὰ κέρας προσβάλλειν, ἐπιπίπτειν to attack in flank, Thuc., Xen.; ἐπὶ κέρας ἄγειν to lead towards the wing, i. e. in column, not with a broad front, Lat. agmine longo, Hdt., Attic
  • VIIIany projection, e. g. a mountain-peak, Xen.