κεραστής
κεραστής, one that mixes
κερασ-τής, οῦ, ὁ,
- one that mixes, Ζεὺς πάντων κ. Orph. Fr. 297.
κεραστής, οῦ (ὁ) celui qui fait un mélange, Orph. fr. 28, 13.
Étym. κεράννυμι.
κεραστής, ὁ, der Mischer, Orph. frg. 28.13.