κεραμευτικός
κεραμευτικός, of or for a potter
κερᾰμ-ευτικός, ή, όν,
- of or for a potter, ὁ κ. τροχός D.S. 4.76, cf. S.E. M. 10.93; ἀκολασία Luc. Am. 11, etc.; ἡ -κὴ τέχνη the potterʼs art, pottery, D.S. 19.1, 2: without τέχνη, Poll. 7.161; τὰ κ. earthenware, PTeb. 342.17 (ii A.D.).
κεραμευτικός, ή, όν [ᾰ] de potier, DS. 4, 16 ; Luc. Am. 11.
Étym. κεραμεύς.
κεραμευτικός, zum Töpfer gehörig ; τροχός, Töpferscheibe, DS. 4.76 ; S.Emp. adv.phys. 2.93 ; τέχνη, Töpferkunst, Poll. 7.161.