κεραμεικός

κερᾰμ-εικός, ή, όν,

• = κεραμικός (cf. A.D. Adv. 166.29), τροχός Arist. Mech. 851b20, cf. X. Smp. 7.2, Hsch.
• • II Κεραμεικός, ὁ, the Potters’ Quarter at Athens, Menecl. 3, cf. Sch. Ar. Av. 395, Eq. 769, Ra. 131.

κεραμεικός, den Töpfer betreffend ; τροχός, Töpferscheibe, Xen. Symp. 7.2 ; 8. Emp. adv.phys. 2.51 ; – nach Hesych. κεραμεικὴ μάστιξ, = ὀστρακισμός, soll wohl κεραμική heißen, s. unten u. vgl. Lobeck zu Phryn. 147. – S. Κεραμεικός.