κεραμεία

κερᾰμ-εία, ἡ,

• the potterʼs craft, Pl. Prt. 324e: prov., ἐν πίθῳ τὴν κ. μανθάνειν, of those who undertake the most difficult tasks without learning the elements of the art, Id. Grg. 514e, cf. La. 187b, Dicaearch.Hist. 51 [100]; τῆς αὐτῆς κ., of the same make, Eratosth. ap. Ath. 11.482b.

κεραμεία, ἡ, Töpferei, Töpferkunst ; Plat. Prot. 324e ; ἐν τῷ πίθῳ τὴν κεραμείαν μανθάνειν, sprichwörtlich: die Sache beim verkehrten Ende anfangen, Gorg. 514e, vgl. Schol.; ἦσαν δὲ καὶ οὗτοι οἱ κότυλοι τῆς αὐτῆς κεραμείας Ath. XI.482b.

κεραμεία κερᾰμεία, ἡ, κεραμεύς

• the potterʼs art or craft, Plat.