κεραός
κεραός, horned
κερᾰός, ά, όν, (κέρας)
- horned, ἔλαφος Il. 3.24; ἄρνες Od. 4.85; τράγος Theoc. 1.4; Ἄμμων Epigr.Gr. 835 (Berytus).
- II made of horn, τοῖχοι Call. Ap. 63; βιός AP 6.118 (Antip.). (Prob. fr. *κεραϝός, cf. Lat. cervus.)
κεραός, αά, αόν :
1 muni de cornes, cornu, Il. 3, 24 ; Od. 4, 85 ; Thcr. Idyl. 1, 4 ; 16, 37 ||
2 fait de corne, Call. Ap. 63 ; Anth. 6, 118.
Étym. κέρας.
1. van dieren gehoornd, hoorndragend.
2. van zaken van hoorn, hoornen:
κεραός, gehörnt ; ἔλαφος Il. 3.24 ; ἄρνες Od. 4.85 ; Ggstz von νήκερος Hes. O. 527 ; τράγος Theocr. 1.4 ; βόες 16.37 ; κεραῶν ἔθνεα θηρῶν Opp. Hal. 4.330 ; – von Horn gemacht, hörnern ; τοῖχοι Callim. Apoll. 63 ; βιός Antip.Sid. 20 (VI.118), vgl. κερόδετος. – Auch Dionysos heißt so Hymn. (IX.524.11).
κεραός
[κέρας.]
Horned Od. 4.85.
Epithet of deer: ἔλαφον Il. 3.24, Il. 11.475, Il. 15.271, Il. 16.158.
κεραός : horned.
κεραός, ή, όν
κέρας
- Ihorned, Hom., Theocr.
- IIof horn, made of horn, Anth.